Ruling On Wearing An Engagement / Wedding Ring - Shaykh Muḥummed Nâṣir a...

Shejkh Saalih El-Feuzan | Fjalë që Meritojnë të jenë të Shkruara në Ar

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَىٰ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا

I Lartësuar me Madhështi qoftë Ai i Cili zbriti Kriterin e së Vërtetës (Kur’anin, Kriterin e qartësimit të së drejtës dhe të gabuarës) te robi i Tij (Muhammedi sal-lAllahu alejhi ue sel-lem), që të jetë këshillues për gjithë Aleminim (për njerëzit dhe xhindet). [El-Furkan 25:1]

Fjalë që meritojnë të jenë të shkruara në Ar

Të gjitha Lavdërimet janë për Allahun, Zotin e të gjitha botëve (gjithsisë), I Cili na urdhëroi për ta ndjekur të Dërguarin e Tij (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) dhe për të thirrur në rrugën e Tij, Salavatet dhe selamet qofshin për Profetin tonë Muhamed Sal-lAllahu alejhi ue sel-lem, për familjen e tij shokët e tij dhe gjithë ata që ndjekin ata në mirësi deri në Ditën e Ringjalljes!

E në vijim:

Imaam Ebu Muhammed el-Berbehari (v. 329 H rahimehUllah), ka thënë në Sherh us-Sunetit e tij:

Allahu pastë mëshirë mbi ju! Shqyrtojeni me kujdes fjalën e çdokujt që ju dëgjoni, e në veçanti atë të kohës tuaj. Mos nxitoni të veproni me të shpejtë dhe mos nxitoni të merrni pjesë (përziheni) në asgjë prej saj derisa ju të pyesni dhe të merrni vesh se: A ka folur ndonjë prej shokëve të Profetit sal-lAllahu alejhi ue sel-lem, për të, ose ndonjë prej dijetarëve? Atëherë, nëse ju gjeni një transmetim prej tyre në lidhje me të, kapuni për të, por mos shkoni përtej saj në asgjë dhe mos i jepni përparësi asgjëje mbi ta, se të tillët kështu bien në Zjarr.

Në shpjegimin e mësipërm Shejkh Saalih el-Feuzan (hafidhahUllah) përmend:

Mos nxito për ta pranuar si të saktë çdo gjë që ti mund të dëgjosh prej njerëzve, e veçanërisht këto të kohës së vonshme (sotme). Se tashmë ka shumë prej atyre që flasin lidhur me shumë çështje të ndryshme, nxjerrin vendime Fetare dhe e përshkruajnë veten e tyre me të dyja, i ditur dhe fjalë drejtë. Kjo është për rastin e kohës tonë e veçanërisht pas shfaqjes së mediave dhe përhapjes së teknologjive të reja moderne në kohën tonë. Të tilla sa tashmë gjithkush mund të flasin lirshëm dhe ta nxjerrin atë që është e vërtetë të pavlefshme; nga kjo kuptojmë se këto janë fjalë pa vlerë të vërtetë - të folurit për çfarëdo që ata dëshirojnë në emër të dijes dhe në emër të Fesë Islame.

Kjo tashmë ka arritur deri në atë pikë saqë ju i gjeni njerëzit e devijimit dhe anëtarët e grupeve të ndryshme të devijuara dhe të humbura nga Feja Islame, të flasin gjithashtu për Islamin.

Tashmë të tillë individë janë bërë ata të cilët flasin në emër të Fesë Islame nëpërmjet mjeteve të teknologjive të reja moderne dhe nëpër mediat e kohës tonë të tilla si radijo dhe kanale të ndryshme televizive e satelitore. Prandaj (ju O Musliman) duhet të jeni shumë të kujdesshëm ndaj këtyre rreziqeve!

Ajo që është mbi ju O Musliman, dhe mbi ju O nxënës dije (individualisht), për ti verifikuar çështjet dhe për të mos nxituar për të përqafuar çdo gjë dhe gjithçka që ju dëgjoni.

Ajo që është mbi ju, është për ta verifikuar të vërtetën (saktësinë) e asaj që ju dëgjoni, duke e kërkuar se: "Kush tjetër e pretendon apo e bën (thotë) të njëjtën deklaratë me këtë? ',' Këto mendime dhe koncepte prej nga ku (dhe kush) vijnë apo nga e kanë origjinën ? ',' Ku dhe kush është referenca e saj opo autorizusi i burimit? '

Pyetni se ku (çfarë - apo nga kush i kanë) janë dëshmitë (argumentet) që e mbështesin atë (që e thonë) nga Kurani dhe Suneti? Dhe të jeni vigjilent (kureshtar për Fenë dhe Dijen tuaj) përpara se ta merrni atë (dmth; Dijen tuaj prej çdokujt) duke kërkuar dhe pyetur, se ku dhe nga kush ky individ i cili po e prezanton (shfaqë) veten e tij dhe po e vëndosë atë (veten e tij përpara) në radhët e të diturve) ku ka studiuar ky dhe nga kush i ka marrë njohuritë e tij Fetare për (Dijen e Fesë Islame)? Sepse është me shumë rëndësi (obligim) e sidoemos në kohën tonë të dihet se ku - nga – dhe tek kush e mori Dijen që i studijoj njohuritë e Fesë Ilsmame çdo person që flet për Fenë e Allahut Azze ue Xhel ?.

Secila nga këto çështje kërkon kujdes dhe verifikim përmes kërkimit dhe të pyeturit, sidomos në kohët e sotme. Se nuk është e drejtë (e saktë - normale) që çdokush që flet duhet të konsiderohet si i ditur apo burim dije, edhe nëse ai është i shprehur apo gojëtar (dmth; që flet bukur – orator etj), ai mund ti manipulojnë fjalët për ti joshur (kënaqur dhe tërhequr) dëgjuesit e tij dhe të tjerët përrreth.

Mos merrni dhe pranoni prej askujt derisa ju të jeni të vetëdijshëm për qëllimin dhe nivelin e asaj që ai posedon prej njohurive (dijes Fetare) dhe të kuptuarit të saj (dmth; a e ka kuptuar ai këtë dije Fetare sipas të kuptuarit e të parëve (Selefëve) tanë të mirë Radija_Allahu anhum ue raduan). Se ndoshta fjalët e dikujt mund të jenë të pakta, por ama ata posedojnë kuptim të vërtetë (saktë - plotë), dhe në të kundërt e saj, një tjetër mund të ketë fjalë të bukura (dmth; flet bukur  është orator etj), por në fakt ai është injorant për atë shkallë (dmth; dije Fetare për të cilen flet) dhe aktualisht ai nuk zotëron asgjë nga të kuptuarit e vërtetë prej Fesë Islame.

Përkundrazi ai vetëm ka aftësinë për ti kënaqur njerëzit me fjalët dhe fjalimin e tij e kështu që njerëzit janë të mashtruar prej tij. Megjithatë përveç këtij, ka dhe të tillë prej atyre që e vendosin veten përpara me perceptimin se ai është i mençur – ditur  ose dijetar, dhe se ai është një prej atyre që e kupton të vërtetën dhe mendon se ai është një mendimtar i aftë etj… e kështu me radhë. Pra nëpërmjet këtyre mënyrave si dhe mjeteve të tilla moderne, ai është në gjendje ti mashtrojë dhe ti gënjejnë njerëzit, duke i marrë ata me vete (në humbje) prej rrugës së vërtetë.

Prandaj vërtetë që ajo çfarë meriton që t'i jepet konsideratë është, se nuk është sasia e fjalëve të rrallitura bukur e me radhë, opo që dikush mund të diskutojë (debatojë) gjerësisht një temë. Përkundrazi kriteri që është për t'u konsideruar është se çfarë përmban fjalimi brenda tij nga dija e vërtetë, dhe çfarë përmban nga parimet e përcaktuara dhe të transmetuara të Islamit.

Se ndoshta një fjalë apo fjalim i shkurtër që lidhet me - ose ka një bazë në parimet e përcaktuara në të ka dobi më të madha sesa në një shumicë e madhe fjalësh që thjesht shëtisin (pa kuptim), dhe faktikisht me anë të dëgjimit ju nuk mund të merrni shumë përfitim prej tyre.

Ky pra!  është realiteti që është i pranishëm në kohën tonë, një person dëgjon një sasi të madhe fjalësh të cilat brenda tyre posedojnë shumë pak prej dijes së vërtetë. Dhe ne shohim praninë e shumë folësve (që flasin dhe thërrasin) dhe akoma ka shumë pak njerëz (prej atyre që flasin) të posedojnë kuptim të vërtetë Fetar ".

Shkëputur nga: "Një dhuratë me vlerë për lexuesin, prej komentimit mbi Librin Sherh Us-Sunneh", fq 102-103 | nga Shejkh Saalih Ibn Feuzan el-Feuzan (hafidhahUllah)

Përshtati: Arbrit Kraja (Abu Yusuf al-Albani)

A'Shkodera 23 Sheuual 1433.

Is Shaykh Abdhulla Bukhari from the younger students of knowledge

Kur bojkotohet Bidatçiu dhe ndjekësit e tij fanatikë

Kur bojkotohet Bidatçiu dhe ndjekësit e tij fanatikë

Shejkh Salih ibn Feuzan el-Feuzan –All-llahu e ruajtë-

Pyetje: 
      A lejohet dhënia e selamit ndjekësve fanatikë të një bidatçiu dhe a lejohet bojkotimi i tyre?

Përgjigje: 

       “Gjëja e parë që duhet të bëjmë është të përcaktojmë se çfarë është el-bid’ah (shpikje ne Fe), sepse njerëzit, shumë nga ata sot që i abtibuohen kërkimit të dijes , kurdo që dikush nuk pajtohet me to në diçka, ai thotë “ti je bidatçi”, ngaqë ata nuk e dijnë se çfarë është bidati. Ne duhet të përcaktojmë se çfarë është bidati (së pari). Kjo sepse, shumë nga ato që ia atribuojnë vetvehtes si nxënës dije i klasifikojnë gjërat si bidate dhe në fakt nuk janë bidate, për këtë arsye çdoherë kur dikush i kundërshton ata, ai thotë “ti je bidatçi”, dhe kjo nuk është e saktë e nuk lejohet.

Bidat është të shpikësh diçka në Fe që nuk është prej saj, të shpikësh diçka ne Fe që nuk është prej saj. Siç ka thënë (Profeti) sal-lAllahu alejhi ue sel-lem: 

“Kushdo që shpik në çështjen tonë (d.m.th Fenë tonë) diçka që nuk është prej saj, do t’i refuzohet.”

(dhe në një transmetim tjetër thuhet) 

“Kushdo që punon një vepër që nuk përputhet me çështjen tonë (Islamin), do t’i refuzohet.”

Pra, el-bid’ah është shpikja e një vepre adhurimi ne Fe që nuk mbështetet nga asnjë argument prej Ku’ranit dhe Sunnetit të Resulit sal-lAllahu ‘alejhi ue sel-lem. Ky është bidati. Kështu që kushdo që është në këtë mënyrë, atëherë ai konsiderohet bidatçi.

Dhe bidatçiu është obligim të këshillohet, obligim të këshillohet, ta thirrësh për tek All-llahu, ta bësh të ketë frikë All-llahun, dhe nëse ai ka gabuar ose ka ndonjë paqartësi, atëherë i sqarohet e vërteta, nëse disa çështje nuk janë të qarta për të, atëherë i sqarohet e vërteta dhe i ngriten atij argumentet. Pas gjithë kësaj, nëse ai insiston (në rrugët e tija), atëherë ai bëhet bidatçi, të bojkotuarit e tij bëhet detyrë, po ashtu refuzimi i tij dhe të qëndruarit larg tij. Dhe kushdo që pajtohet me bidatin e tij dhe e ndjek atë dhe nuk e pranon këshillën ose nuk i largohet atij (vazhdon ta ndjeki atë pasi që t’i sqarohet atij ajo që ai është në të), atëherë edhe ky bojkotohet sikurse ai. 

Sepse, cilido që pajtohet me bidatçiun dhe kënaqet me bidatin e tij, atëherë bëhet bidatçi sikurse ai dhe bojtokohet gjithashtu siç bojkotohet bidatçiu. Po.”

Burimi: Audio: http://www.safeshare.tv/w/HVmvputAGA

Përktheu: Emin shkodrani (Ebu Abdullah Duraj)

Kanada, Montreal, 22 Sefer 1434

Përdorja e shprehjes “Alejhis-Selam” dhe “Kerram Allahu Uexh-hahu” për Ali ibn Ebi Talib

Përdorja e shprehjes “Alejhis-Selam” dhe “Kerram All-llahu Uexh-hahu” për Ali ibn Ebi Talib Radija_Allahu anhu.

Shejkh ‘Abdul‘Aziz ibn ‘Abdullah ibn Baaz –All-llahu e mëshiroftë-

(Fetaua Islamijeh, Darussalem, vëll 1, fq.114-115)

Imam AbdulAziz Bin Baz rahimehUllah, është pyetur për gjykimin e thënies “alejhis-selam” kur përmendim Sahabiun ‘Ali ibn Ebi Talib All-llahu qoftë i kënaqur me të, dhe Shejkhu është përgjigjur:

Nuk është e përshtatshme ta dallosh Aliun me këtë thënie. Më saktë, ajo çfarë është ligjëruar, është që të thuhet për të dhe Sahabët e tjerë: Radija_Allahu ‘anhu (Allahu qoftë i kënaqur me të), 

Radija_Allahu ‘anhum (All-llahu qoftë i kënaqur më ta)

ose: RahimehUllah (All-llahu e mëshiroftë). 

Kjo ngaqë nuk ka argument me e dallu atë me këtë (thënie). Po ashtu është edhe shprehja që përdoret nga disa: Kerram-Allahu Uexh-hahu (Allahu ia begatoftë fytyrën), nuk ka argument për përdorimin e saj, as nuk ka asnjë arsye ta dallosh atë më këtë. Është më mirë ta trajtosh atë njësoj si të tjerët nga Khalifët e Drejtë-Udhëzuar (Khulafa Er-Rrashidijn) dhe të mos zbatojmë asnjë fjalë për të që nuk zbatohen për të tjerët, kur nuk ka argument që e mbështet këtë.

Përktheu nga anglishja: Emin Shkodrani (Ebu Abdullah Duraj)

Kanada, Montreal, 22 Sefer 1434

Gjykimi për të pështyerit në drejtim të Kibles - Shejkh Muham-med Nasirudin el-Albani rahimehullah

Shejkh Muham-med Nasirudin el-Albani rahimehullah

Ajo që është transmetuar autentikisht prej Profetit sal-lAllahu alejhi ue sel- lem, është se ai ka thënë:

"Kushdo që pështyn në drejtim të Kibles, Ditën e Ringjalljes - Gjykimit - ai do të vijë me gëlbazën apo pështymën e tij mes syve të tij"

All-llahu t'ë faltë - dëgjoje Hadithin, “Kushdo që pështyn në drejtim të Kibles”, taman sikurse në drejtimin që ju përballeni apo drejtoheni në namaz,

"Kushdo që pështyn në drejtim të Kibles, Ditën e Ringjalljes - Gjykimit- ai do të vijë me gëlbazën apo pështymën e tij mes syve të tij"

Dhe kjo njihet mirë mes të gjithëve se pështyma është e pastër ndryshe nga gëlbaza dhe jashtëqitja të cilat janë të papastra. Çdo gjë prej tyre është e neveritshme.

Me këtë (Hadith) i Dërguari i All-llahut sal-lAllahu alejhi ue sel-lem, e ka ndaluar atë me një ndalim të përgjithshëm që Muslimani të pështyj në drejtim të Kibles.

Përktheu: Arbrit Kraja (Ebu Jusuf)

Shkodër 23 Sefer 1434.

A lejohet t’i heqim vetullat (ose me i pre) ?

A lejohet t’i heqim vetullat (ose me i pre) ?

Përgjigje:

Nuk lejohet dhe për këtë gjë duhet të jeni të kënaqur me krijesën dhe zgjedhjen e All-llahut Aze ue Xhel.

(Shejkh Muham-med Nasirudin el-Albani rahimehUllah - kaseta nr 1)

(Shejkh AbdulAziz Ibn Abdullah Ibn Baz rahimehUllah – revista thirrje, nr 1469)

Përktheu: Arbrit Kraja (Abu Yusuf al-Albani)

Shkodër 22 Sefer 1434.

gjykimi i të punuarit në dyqanet e parukerive dhe të ushqyerit nga fitesa e tyre?

Shejkh Muham-med Nasirudin el-Albani rahimehullah

Cili është gjykimi i të punuarit në dyqanet e parukerive dhe të ushqyerit nga fitesa e tyre?

Përgjigje:

Nuk lejohet të punuarit në dyqanet e parukerive dhe nuk lejohet të ushqyerit nga fitimi i këtyre dyqaneve për shkak të fitnes që ka kjo punë dhe për shkak se në këtë punë ka (Terwixh) reklamim, përhapje të zakoneve të Qafirave dhe për shkak se në këtë punë mësohen gratë me paturpësinë dhe këtë punë mund ta marrin përsipër (dmth, punësohen) në këto dyqane burrat …

Këto dyqane mund të përdoren për fesad dhe udhëzim për të bërë vepra të ndaluara. Kështu që duhet (është Obligim) që Udhëheqësit e Muslimanëve të ndalojnë hapjen e këtyre dyqaneve në vendet e Muslimanëve.

(Kaseta 480)

Përktheu: Arbrit Kraja (Abu Yusuf al-Albani)

Shkodër 22 Sefer 1434.

A është gusha e femrës prej fytyrës së saj ?

Shejkh Muham-med Nasirudin el-Albani rahimehUllaah

A është gusha e femrës prej fytyrës së saj ?

Përgjigje:

Ajo pjesë që është përballë (që shihet) nuk mbulohet ndërsa ajo pjesë e gushës që është poshtë mbulohet.

(Kaseta 323)

Përshtati: Arbrit Kraja (Abu Yusuf al-Albani)

Shkodër 22 Sefer 1434.

A lejohet ngrënja në restorante që kanë pije alkolike?

Shejkh Muham-med Nasirudin el-Albani rahimehUllah

A lejohet ngrënja në restorante që kanë pije alkolike?

Përgjigje:

Nuk i lejohet Muslimanit që të hajë në këto vende vetëm si kalimtarë sepse në këto vende Zemërohet All-llahu.

(Silsilat uel Huda uen Nu’ur, kaseta 62)

Përktheu Arbrit Kraja (Ebu Jusuf)  

Shkodër 21 Sefer 1434

Shejkh Salih el-Uthejmin rahimehUllah | Gjykimi për mishin e importuar

Gjykimi për mishin e importuar

Imam Muhammed ibn Salih el-Uthejmin –Allahu e mëshiroftë-

(Fatawa Islamiyah, Darussalam, vëllimi 6, fq.276-278)

Pyetje: Cili është gjykimi për ngrënien e mishit të ngrirë që vjen nga jashtë vendit, veçanërisht mishi i pulës?

Përgjigje: Parimi bazë në lidhje me mishërat që vijnë nga Ehli-Kitabët –dhe ata janë Çifutët dhe të Krishterët-, është lejimi. Ashtu si parimi bazë në lidhje me mishërat që vijnë nga vendet Muslimane është gjithashtu lejimi. Kështu është çështja, edhe nëse nuk e dijmë se si i kanë therur, apo nëse e kanë përmendur emrin e All-llahut për to apo jo. Kjo sepse parimi bazë në lidhje me veprën e atij që ka përvojë në të është se ajo është kryer mirë dhe saktësisht, përveç nëse bëhet e qartë se nuk është kryer mirë dhe saktësisht.

Argumenti për këtë parim bazë është transmetimi i konfirmuar në Sahih Buhari nga Hadithi i ‘Aishes radija_Allahu anha, ku thotë: “Disa thanë:

“O i Dërguar i All-llahut! Disa njerëz vijnë tek ne me mish dhe ne nuk e dijmë nëse Emri i All-llahut është përmendur në to apo jo.” 

I Dërguari i Allahut sal-lAllahu ‘alejhi ue sel-lem tha:

“Përmendeni Emrin e Tij dhe pastaj hani atë.” 
(Buhariu nr.5507)

Ajo (‘Aishja) tha: 

“Dhe ata sapo e kishin lënë kufrin (mosbesimin)”

Pra, në këtë hadith ka argument se kur një vepër bëhet nga dikush me përvojë, nuk na obligohet që të pyesim: A e ka bërë saktësisht apo jo?

Bazuar në këtë parim, këto mishëra që na vijnë nga Ehlil-Kitab janë të lejuara. Nuk kemi nevojë të pyesim rreth tyre, e as të hulumtojmë. Sidoqoftë, nëse në bëhet e qartë se posaçërisht këto mishëra të importuar janë therur në mënyrë të gabuar, atëherë nuk i hamë, bazuar në fjalët e Profetit sal-lAllahu alejhi ue sel-lem:

“Hani atë në të cilin ka rrjedhur gjaku, dhe atë në të cilin është përmendur Emri i Allahut, përveç (atë që është therur duke përdorur) dhëmbët dhe thonjtë (el-dhufuri). Sa për dhëmbët, ata janë kockë, dhe sa për thunin, ajo është thika e Etiopianve.” 

(Buhari nr.5544 dhe Muslimi nr.1968)

Dhe nuk i takon njeriut të jetë kokëfortë në Fenë e tij dhe të hulumtojë për gjëra që nuk kërkojnë asnjë hulumtim. Megjithatë, nëse i bëhet e qartë se është i pavlefshëm dhe është i sigurtë për këtë, atëherë është e detyrueshme për të që t’i shmanget. Por nëse ai është në dyshim dhe heziton mbi të se a është therur në mënyrë të saktë apo jo, atëherë kemi dy parime:

Parimi i parë: Se është e saktë.

Parimi i dytë: Të hezitoni: nëse një person është në mëdyshje për të dhe e lë atë, nuk ka gjynah mbi të, edhe nëse e han, nuk ka gjynah mbi të.

Në përputhje me rrethanat, situata bie në tre raste: Ose ne e dimë se ky person ther sipas mënyrës së saktë, ose e dimë se ai nuk ther sipas mënyrës së saktë, dhe në këto dy raste gjykimi është i njohur. Rasti i tretë është se ne jemi në dyshim dhe nuk e dimë nëse ai e ka therur sipas mënyrës së saktë apo jo. Gjykimi në këtë rast është se kafsha e therur është e lejuar dhe nuk nevojitet të pyesësh ose hetosh se si e ka therur, dhe nëse e ka përmendur Emrin e All-llahut apo jo. Më saktë, ajo që është e qartë prej Sunnetit, vërteton se është më mirë të mos pyesësh dhe të mos hulumtosh. Për këtë arsye, kur ata thanë: 

“Ne nuk e dimë nëse Emri i All-llahut është përmendur mbi to apo jo,”

Ai nuk i tha atyre: 

“Pyeti ata nëse e kanë përmendur emrin e All-llahut apo jo.” 

Përkundrazi, ai tha: 

“Përmendeni Emrin e Tij dhe pastaj hani atë.”

Tesmijah (përmendja e Emrit të All-llahut) që urdhëroi Profeti sal-lAllahu alejhi ue sel-lem nuk është Tesmijah e therjes, e cila tashmë është kryer dhe përfunduar, (por) është Tesmijah e ngrënies. Sepse është ligjëruar për atë që po han, të përmend para ngrënies  Emrin e All-llahut ‘Azze ue Xhel.

Në të vërtetë, mendimi më i sigurtë është se përmendja e Emrit të All-llahut, gjatë ngrënies është detyrim, bazuar në urdhërimin nga Profeti sal-lAllahu alejhi ue sel-lem për të bërë kështu, sepse kur një person nuk e përmend Emrin e All-llahut, shejtani  merr pjesë në ushqimin dhe pijen e tij.

Përktheu nga anglishtja: Emin Shkodrani (Ebu Abdullah Duraj)

Kanada, Montreal, 20 Sefer 1434